Archieven van augustus 2009

De moderne camera's worden steeds handiger. Mijn nieuwe Sony DSC-W210 heeft zoals het grappige voorbeeld hierboven automatische gezichts-herkenning. En ik kwam er vandaag achter dat er nog een leuke functie op zit; automatische lach-herkenning; de camera schiet een foto zodra hij een lach bij de persoon ontdekt. Ik ben benieuwd of het ook echt handig is.

Ik erger mij de laatste weken vaak, heel vaak.
Het is al weken warm weer, erg warm, heel erg warm. En dan nog zie ik mensen die de bedieningsknop van de cabrioletkap niet weten te vinden en met een gesloten cabriolet rijden. Kijk, op de snelweg kan ik me dat nog enigszins voorstellen, maar ik heb het nu over auto's in de steden en op de buitenwegen. Hoe halen ze het in hun hoofd. Wat is er nou mooier dan in de zon, onder een wolkeloze hemel in een heerlijke cabrio te rijden. Dat is genieten, puur genieten! Waarom hebben deze mensen in vredesnaam een cabriolet? Wat mij ook is opgevallen is dat het veelal mensen zijn met de populaire CC's. Mensen met bijvoorbeeld een MX-5, Audi 80 Cabriolet of een Engeische oldtimer doen direct de kap open, maar veel mensen (ik wil niet generaliseren) met bijvoorbeeld een Peugeot 207CC of 307CC laten de kap dicht. Waarom, waarom!?!
Deze Peugeots zijn in gesloten toestand zeker niet mooier gelijnd dan in open toestand. Sterker nog, gesloten is de auto lelijker en slecht in balans. Er is al vaak over geschreven en gesproken dat met name de kont van de 307CC erg slecht oogt. Te hoog, te dik... maar dat kun je een beetje verbloemen door de kap open te gooien. Dan oogt de auto beter. Dan ziet iedereen dat je een cabriolet hebt en dan wordt er gelet op de mensen ín de auto en daardoor hebben ze minder tijd om op de auto zelf te letten, hierdoor zien ze niet dat de auto lelijk is.
Maar afgezien van het feit of een Peugeot CC nou mooi of lelijk is, het zou absoluut duidelijk moeten zijn dat in een dichte CC rijden, bij mooi weer, uit den boze is. Deze mensen zijn een cabriolet niet waardig, of ze zouden een wel verdraaid goede reden moeten hebben om voor héél even met de kap dicht te rijden. Op een cabriolet zou eigenlijk een mooi-weer-sensor moeten zitten. Is het mooi weer dan gaat de kap automatisch open, zo hoort dat gewoon, daar is hij voor bedoeld! Ik heb groot respect voor de mensen die bij het eerste zonnestraaltje, bij een temperatuur van hooguit 10 graden de kap gewoon open durven te gooien, de jas dichtknopen en een pet opzetten, zo is cabrioletrijden bedoeld, en het is nog verdomd fijn ook!
In het verkeer kennen we veel gebaren, mooie en minder mooie. Ik stel voor een mooi, opbouwend gebaar te verzinnen om mensen erop te wijzen dat het mooi weer is en dat de kap eraf kan en moét! Hoe krijgen we heel Nederland dakloos, laat het weten!
De laatste keer dat ik een boek heb gelezen? Ik weet het echt niet meer.... ik doe eigenlijk alles via internet! Via collega Henk kreeg ik het boek aangereikt; 'geweldig boek, echt iets voor jou!'. En toen lag het bijna een jaar in de kast, maar ik heb het ingepakt naar Erquy.Op de 2e avond ben ik er aan begonnen en binnen korte tijd was ik er doorheen! Het is even pittig want er komen veel personages in voor maar het is zo boeiend dat je blijft doorlezen... Niet even prettig voor iedereen, maar het moest even!
In een nutschell; de radio- en tv-reparateur ontdekt een manier om een aantal speelfilms op een chip van een chipkaart te plaatsen. Deze revolutionaire opslagtechniek zal de wereld op zijn kop zetten. Het boek laat zien hoe men probeert de ontdekking om te zetten naar een bedrijf met producten. Maar dan gaat de ontdekker dood en blijkt hij niets te hebben achtergelaten wat duidelijkheid brengt in de werking ervan. Lees maar verder op de website.
Overal waar je kijkt mega-supermarkten zoals de Super-U, Hyper-U en Carrefour. Tot wel 40 kassa's toe! En qua drukte valt het reuze mee, ik sta bij onze Albert Heijn langer in de rij voor de kassa! Zo'n mega-hyper-super-supermarkt vraagt om een ruim assortiment. Zo kwam ik deze variant op de Smith Bugles tegen in de smaak....pinda! Geweldig lekker! Maar helaas waarschijnlijk niet in ons kikkerlandje te vinden....
Niet alles is slecht in Frankrijk! De dames en ik zijn niet van die fruitliefhebbers. Toch krijgen de dames netjes 3 keer in de week een geschild appeltje mee naar school. Maar in Frankrijk doen ze dat gemakkelijker; een soort mousse in een handige zuigverpakking en mijn dametjes vinden het heerlijk! In allerlei smaken; appel, aardbei, abrikoos en banaan. Ik vond aardbei wel smaken, maar de dames gaan voor de appel. Per 4 verpakt of in de megavoordeeldoos van 20 stuks. Dus heb ik maar een voorraadje meegenomen. Want in Nederland ben ik dit product nog niet tegengekomen, maar we gaan op zoek!
We besloten op de weg naar huis over Parijs te gaan om de dames de stad van de mode en de liefde te laten zien. En natuurlijk de Eiffeltoren. Ik vreesde voor de zaterdagdrukte op de tolwegen en daarom besloten we de Route National te nemen.Geen succes! Maximale snelheid 90 km/uur, bij iedere bocht terug naar 70 en natuurlijk dwars door de dorpskern maximaal 50 km/uur. En dan maar hopen niet achter een vrachtwagen, tractor of caravan te blijven hangen....En als er dan opeens een stukje 2 baansweg ligt waar je even 110 km mag, dan is het even het gas er op! En net aan het eind van zo'n stuk sukkelde nog een 206-je, dus nog een beetje gas erbij en er net voor de versmalling naar 1 baan in. een stukje verder wordt ik door knipperen tegenliggers gewaarschuwd; Gendarmerie! En ja hoor; ik ben het haasje en mag langs de kant. Precies bij de wegversmalling hebben ze de snelheid staan controleren en dus ga ik nat. Ze klokte me op 140 terwijl 110 was toegestaan, na correctie 23 km te hard. En als buitenlander mag je dan cash afrekenen; €90. Gelukkig hadden we dat nog bij de hand, maar alleen al het betalingsbewijs duurde een hele tijd. En ondertussen werden er nog meer auto's staande gehouden, allemaal Fransen.

Ik krijg mijn papieren terug en ik overhandig hem het geldbedrag. Hup in de auto en verder!
Nog geen kilometer verder opeens een motoragent in mijn spiegel, met blauwe lampjes aan. Hij haalt mij in en komt voor me rijden en wijst dat ik af moet slaan. Heb ik mijn gordel om? Ja! Reed ik weer te hard? Nee! Reeds ik toch iets te hard weg? Oeps? De agent stapt theatraal van zijn motor af en loopt naar onze auto. Hij overhandigt mij het betalingsbewijs van de bekeuring; Bon Voyage! Ja, en bedankt hé!
Vijf Hollanders in een Audi Quattro arriveren bij een Belgische grenspost en worden daar gestopt door beambte Sjefke die zegt: 'Het is illegaal om vijf mensen in een Audi Quattro te vervoeren: Quattro betekent vier.' 'Quattro is alleen de naam van de auto,' antwoordt de bestuurder 'Je kunt er best vijf mensen in vervoeren. Wil je de papieren zien?' 'Dat zal weinig verschil uitmaken' antwoordt Sjefke 'U hebt vijf mensen in uw Quattro en U breekt daarmee de wet.' De Hollander wordt ongeduldig en zegt: 'Zou je je baas kunnen roepen? Ik zou graag met iemand willen spreken die verstand van zaken heeft.' 'Sorry....' antwoordt Sjefke 'Agent Versmulders heeft het nu te druk met twee Duitsers in een Fiat Uno.'
Thnx to Stephan!
Thnx to Stephan!
Bepakt en bezakt vertrokken we vrijdag 7 augustus op vakantie naar Erquy in Bretagne (Frankrijk). De goede oude Mondeo zat mutje vol!
Eerste halte was het Hotel du Golf d'Arras in Anzin Saint Aubin. Een kleine 3 uur rijden, dus nog goed te doen op de vrijdagavond.

De volgende ochtend verder door het Franse land. Je komt nog langs leuke stadjes zoals Mont Saint-Michel.

En dit is onze stek voor de komende 2 weken; oom Olav is er al 2 weken met de kids en onze Laura, dus alles staat al netjes klaar!

Dit is de baai van Erquy, bij eb uiteraard! 1, 2, 3, 4 kids, ik mis er 1!

Ach, dáár loopt ons blonde strandjuttertje langs de branding. Dit is het strand vlak achter de camping; Plage du Portuais. Druk hé!

Een mooi stukje wandelen langs Cap du Erquy.

Hé, geen water in de haven van Erquy!

Met zo'n zwembad hoef je eigenlijk niet van de camping af....

Die paparazzi de hele tijd!

Pas op! Facilitair manager at work!

De dames proberen te redden wat er te redden valt.

De Atlantische Oceaan was prima op temperatuur om te zwemmen.

Mag ik please, please, please op de Nintendo?

De dames hebben wat afgeklauterd!

Zonsondergang op Plage du Portuais.

Eerste halte was het Hotel du Golf d'Arras in Anzin Saint Aubin. Een kleine 3 uur rijden, dus nog goed te doen op de vrijdagavond.

De volgende ochtend verder door het Franse land. Je komt nog langs leuke stadjes zoals Mont Saint-Michel.

En dit is onze stek voor de komende 2 weken; oom Olav is er al 2 weken met de kids en onze Laura, dus alles staat al netjes klaar!

Dit is de baai van Erquy, bij eb uiteraard! 1, 2, 3, 4 kids, ik mis er 1!

Ach, dáár loopt ons blonde strandjuttertje langs de branding. Dit is het strand vlak achter de camping; Plage du Portuais. Druk hé!

Een mooi stukje wandelen langs Cap du Erquy.

Hé, geen water in de haven van Erquy!

Met zo'n zwembad hoef je eigenlijk niet van de camping af....

Die paparazzi de hele tijd!

Pas op! Facilitair manager at work!

De dames proberen te redden wat er te redden valt.

De Atlantische Oceaan was prima op temperatuur om te zwemmen.

Mag ik please, please, please op de Nintendo?

De dames hebben wat afgeklauterd!

Zonsondergang op Plage du Portuais.


Ik weet niet hoe het voelt 120 van die vast koud aanvoelende ritsen op je lichaam maar het maakt je wel flexibel in je keuze van outfit! En als dit niets voor je is, dan kun je altijd nog gaan voor de handschoenen-jurk van dezelfde ontwerper Sebastian Errazuriz.
Hoe vinden jullie mijn Ford Mustang?


